چه می‌کنه اين بازيکن؟!

سلام

بیشتر بچه‌ها توی دانشگاه توی یه دار و دسته‌ای هستن، مثلا یه چند نفر می‌شن که همیشه باهم هستن و هوا همدیگرو دارن. من و چند نفر دیگه هم یه همچین گروهی داریم که تقریبا همه مارو می‌‌شناسن و کارهایی می‌کنیم کارستان.

الان می‌خوام در مورد یکی از بچه‌های این گروهمون بگم که هیچی براش مهم نیست، یعنی هیچی که می‌گم هیچیه واقعیه!(البته من که بعضی مواقع خیلی ازش شاکی می‌شم)

اول بگم که این بشر اینجور که خودش می‌گه تو دزفول بزرگ شده، تو تهران زندگی می‌کنن، دانشجوی اهوازه ولی اصلیتش مال خرم آباده.

عشقش هم اینه که تو جاده ماشین سنگین برونه. خودش می‌گه تابستون فقط ۱۰ روز خونشون بوده و بقیش با یه مینی‌خاور تو جاده‌ها بوده. دهنش هم خیلی لقه.

از کارای این موجود عجیب الخلقه براتون بگم که با صدای بلند شعر می‌خونه، توی راهروهای دانشکده با هرچیزی که گیر بیاره فوتبال بازی می‌کنه و شوخیش با بچه‌ها اینه که هرچی گیر بیاره پرت می‌کنه(یبار صندلی استاد رو طرف من پرت کرد .....(چندتاش هم تو سانسوره)

 چند روز پیش این آقا با چند تا از این جدیدالورودی‌ها برای اینکه بهشون ثابت کنه که کیه و چیکارا می‌تونه بکنه، می‌رن دانشکده الهیات. در یکی از کلاسا رو می‌زنه می‌گه ببخشید آقا این کلاسه چیه؟استاد می‌گه: فلان درس. دوست ما خودش رو به لنگ بودن می‌زنه و تا وسط کلاس می‌ره، بعد بر می‌گرده و درحالی که درست راه می‌رفته میاد بیرون. بعد چند دقیقه دوباره در می‌زنه و همون کارو می‌کنه یعنی تا وسط کلاس لنگ لنگان می‌ره و بعد بر می‌گرده و راست راست راه می‌ره. دفعه سوم در حالی که کلاس از خنده رو هوا بوده در و می‌زنه و از استاد می‌پرسه ببخشید اینجا چه کلاسیه؟ استاد بهش می‌گه: آقا اینگار شما مشکل دارین؟ دوست ما جواب می‌ده:ببخشید آقا این چه طرز حرف زدن با یه آدم معلوله؟؟؟؟؟؟؟؟

 یبار هم از یه دختری که میز بقلیش بوده و داشته با دستمال کاغذی عینکشو پاک می‌کرده دستمال کاغذی رو می‌خواد، بعد دستمال رو می‌گیره و دماغشو..... بله!!! بعد به دختره می‌گه خانوم بفرمائید اینم دستمالتون، مرسی.

و خیلی کارای وحشتناکی که اصلا فکرش رو هم آدم نمی‌تونه بکنه ولی اون انجام می‌ده، من خودم زیاد کاراشو قبول ندارم و می‌گیم بیشتر از ۵ دقیقه کنار این آدم موندن باعث می‌شه یکاری دستمون بده.

پ.ن: بابا وبلاگ نویسی چه حالی می‌ده هااااااادلم برای همتون تنگ شده بود. خیلی هم ممنون که به یاد من بودین و میومدین سر می‌زدین. ایشالا از خجالتتون در میام.

پ.ن:هی خانوم! اینجا یعنی کلاس درسه هااا، می‌فهمی یعنی چی؟! اون پاچتو بده پایین!!!

پ.ن:عنوان این پست رو باید به سبک عادل فردوسی پور بخونین!

یاعلی